Mam problem - moja siostra jest anorektyczką i alkoholiczką (choć to podobno niemożliwe). Nie chce poddać się żadnej formie leczenia. Jest to osoba dorosła - razem z rodziną doszliśmy do wniosku że ubezwłasnowolnienie to jedyna metoda na wymuszenie na niej leczenia. Czy ktoś mógłby mi coś poradzić na ten temat? Jak się to załatwia, na jakiej podstawie, czy są wymagane opinie lekarskie (ale jak ją zmusić żeby udała się do lekarza??). A może jest inna możliwość rozwiązania tej sytuacji? Z góry dziękuję.
(Kuba)

O ubezwłasnowolnieniu orzeka sąd okręgowy na wniosek np. brata lub jednego z rodziców. sąd zarządza odpowiednie badania, w razie potrzeby w zakładzie psychiatrycznym. Jednak ubezwłasnowolnienie nie daje żadenj władzy nad osoba ubezwłasnowolnioną, bnie może więc posłuzyć zmuszeniu siostry do poddania sie leczeniu. O przymusowym poddaniu leczeniu osoby uzlaeżnionej od alkoholu orzeka sąd rejonowy, NA WNIOSEK PROKURATORA LUB GMINNEJ KOMISJI ROZWIĄZYWANIA PROBLEMÓW ALKOHOLOWYCH (dane dot. Komisji uzyska Pan w urzędzie gminy/miasta). Przed wydaniem orzeczenia sąd zarządza badania, jesli nie zostały wczesniej przeprowadzone, w razie potrzeby moga być to badania w zakładzie leczniczym. warunkiem przymusowego poddania leczeniu jest taki stopień uzależnienia, który powodujerozkład życia rodzinnego, demoralizację małoletnich, uchylają się od pracy albo systematyczne zakłócanie spokoju lub porządku publicznego. Osoba chora psychicznie (anoreksja jest chorobą psychiczna)może byc przyjęta do szpitala psychiatrycznego na wniosek, m.in. brata lub jednego z rodziców, jesli: -jej dotychczasowe zachowanie wskazuje, że inaczej nastapiłoby znaczące pogorszenie jej zdrowia psychicznego lub -jest niezdolna do zaspokajania podstawowych potrzeb zyciowych, a uzasadnione jest przypuszczenie, że leczenie psychiatryczne spowoduje poprawę jej stanu zdrowia. Decyduje o tym sąd opiekuńczy (sąd rejonowy) po przeprowadzeniu badania przez lekarza-psychiatrę z publicznego zakładu opieki zdrowotnej. Jesli dana osoba odmawia poddaniu się badaniu, na żądanie lekarza, może zostać doprowadzona przez policję.

Czy to znaczy, że aby alkoholika skierować na przymusowe leczenie należy po raz kolejny wystąpić do sądu, czy można to dołączyć do wniosku o ubezwłasnowolnienie? Chodzi mi o osobę upośledzoną w stopniu lekkim, uzależnioną od alkoholu, prowadzącą "wędrowniczy tryb życia", która nie chce poddać się leczeniu. Czy w takiej sytuacji wystąpić o ubezwłasnowolnienie całkowite, czy częściowe? Proszę o radę.

Mam w rodzinie alkoholika już ok.50 lat pije.Teraz dopiero zgłosiłam go o przymusowe leczenie,ale zastanawiam się czy mogę złożyć równocześnie złożyć pozew o ubezwłasnowolnienie i umiezsczenie go w jakimś zakładzie dla osób ubezwłasnowolnionych. Czy ktoś zna może adresy takich zakładów? A może żle robie czy może ktoś mi doradzić,co ja mam robić? Ewa

w obecnym stanie prawnym chory psychicznie dopóki nie okaleczy siebie lub innej osoby jest nietykalny. Lekarz psychiatra nie może go wezwać na leczenie- to jest tylko dobrowolne, więc nie można pisać o jakiejś interwencji policji. Sąd może rozpatrywać pozew o przymusowe leczenie, ale do tego potrzebuje dołączonej do pozwu opinii psychiatry. Psychiatra nie wyda opinii bez udziału chorego. Nie wyda opinii w oparciu o kartę choroby, bo dane są chronione.. Bez tej opini są nie rozpatrzy żadnego wniosku. Chyba ktoś chory konstruował prawo o opiece nad chorymi psychicznie.

Mam ogromny problem.Siostra 40 lat chora na gleboką depresje od wielu lat, alkoholiczka, przyjmuje narkotyki nie chce sie leczyć.Sytuacja jest coraz gorsza,boje sie o jej zycie grozi ze sie zabije.Jestem bezradna.Mama waha sie ze zlożeniem wniosku o ubezwlasnowolnienie.Mieszkamy daleko, nie mozemy jej pomagac.Ona nie chce byc u nas.Nie ma zadnej historii choroby bo od wielu lat leczy sie prywatnie ciagle u innych lekarzy.Prosze o pomoc!Poradzcie co robic?Czy ubezwlasnowolnienie to jedyne wyjscie i czy bez zaswiadczen to sie uda??

Mam siostrę, która od około trzynastego roku życia choruje na anoreksję - w tej chwili ma 22, rodzice w dużej mierze zignorowali problem nie chcąc "ranić dziecka pobytem w szpitalu". Sześć lat temu przebywała tydzień na oddziale psychiatrycznym - zastała zabrana na żądanie matki. W najgorszym momencie jej stan był tak ciężki że mdlała kilka razy dziennie; ważyła 30 kg. Do anoreksji dołączyła się bulimia - są więc okresy kiedy "nie widać" anoreksji. Na wskutek choroby doszło do pewnego zdarzenia - skończyło się na operacji - usunięcia dosć dużego ciała obcego z żołądka. Mimo to nadal przebywała i przebywa w domu. Niedawno podjęła zaoczne studia, - jakos udaje jej się przez te pare dni w miesiącu funkcjonować społecznie, jednak poza tym właściwie funckjonuje tylko na obszarze mieszkania za wszelką cenę skupiając na sobie uwage matki (nie ma przyjaciół ). Od pewnego czasu nie mieszkam z rodzicami, a kiedy zjawiam się w domu siostrę dopada histeria ("żąda" na przykłąd opuszczenia przeze mnie mieszkania, co oczywiscie jest absurdem, w związku z tym sfrustrowana płacze i wyzywa mnie oraz robi dziwne uwagi mojemu mężowi - być może są to jakies symptomy schizofrenii? Proszę o poradę.